|
|
|
|
|
|
|
شعر حافظ جلّاق بی له لهِ کُس روزِ مرا سور نماندست وز کون تو جز این شب دیجور نماندست جلق است مرا چارهی هجران تو لیکن چون جلق توان کرد که مقدور نماندست از وقت وداع تو ز بس شقّه به کیرست بس جلق زدم چشم مرا نور نماندست میرفت درون کُس تو کیر من آن شب هیهات ز کون تو که معذور نماندست منبعد چه سود ار تو دهی کون و کُسات را کز جان رمقی در تن رنجور نماندست در هجر تو گر پشت من از آب تهی شد گو خون جگر ریز که معذور نماندست حافظ ز غم کون تو بس جلق همی زد کش هیچ دگر داعیهی زور نماندست
|
||
|
|
|
E-Mail:
info@palangkhanoom.net |
|
